Regio nieuws

Weg van l’Alfás naar La Nucía meest lawaaierige traject van Spanje

ALICANTE – Elders in deze krant kunt u lezen dat Elche tot de Spaanse steden behoort met het meeste lawaai. Maar de weg die voor het meeste geluidsoverlast zorgt in heel Spanje is de CV-763 tussen l’Alfás del Pi en La Nucía.Deze weg loopt dwars door l’Alfás del Pi en vervolgens langs urbanisaties die de laatste decennia flink zijn gegroeid. De weg is dan ook heel druk en volgens een onderzoek van het landelijk Ministerie van Milieu hebben langs deze weg op elke vierkante meter negen (!) mensen last van het lawaai dat de weg veroorzaakt. Opvallend in de lijst die het Ministerie afgelopen week publi­ceerde, is verder dat de eerste zeven wegen met de meeste geluidsoverlast in de provincie Alicante liggen. Bovendien liggen acht van de tien wegen met het meeste lawaai in heel Spanje, in de provincie Alicante. Op de tweede plaats in de lijst komt de CV-900 tussen Orihuela en Callosa de Segura. Deze weg veroorzaakt ’s avonds en ’s nachts zelfs nog meer lawaai dan de genoemde weg tussen l’Alfás en la Nucía. Overdag is hij echter tweede. Op de derde plaats komt de CV-935 tussen Almoradí en Los Montesinos, op de vierde de CV-95 tussen Torrevieja en Orihuela en op de vijfde de CV-945 in Los Montesinos. Op de zesde plaats van de lawaaierige wegen komt de CV-91 tussen Orihuela en Guardamar, op de zevende de CV-70 tussen Benidorm en La Nucía en op de tiende plaats de CV-920 tussen Jacarilla en Rojales. Experts van de Universiteit Miguel Hernández zijn ondertussen bezig een lijst op te stellen van adviezen die ertoe zouden moeten leiden dat de wegen minder geluidsoverlast veroorzaken. Zo kan men geluidsabsorberend asfalt gebruiken, een verbod ...

+
Spanje

Orihuela herdenkt 75ste sterfdag Miguel Hernández

De stad Orihuela staat er gedurende het hele jaar 2017 bij stil dat het driekwart eeuw geleden is dat één van de bekendste personen die in deze stad ter wereld kwam, overleed. De 75ste sterfdag van dichter Miguel Hernández zal het hele jaar terugkeren in de evenementen die georganiseerd worden en ‘de dichter van het volk’ zal daarbij voortdurend in het zonnetje worden gezet.Afgelopen week begon de herdenking met een speciale versie van de theatrale rondleidingen, die regelmatig in Orihuela plaatsvinden en waarbij de bezoeker aan de hand van historische personages het mooie oude centrum van Orihuela verkent. Eén van die personages was afgelopen week Miguel Hernández, de jonge dichter die zulke prachtige verzen maakte die zelfs de man op de straat aanspraken. De groep belangstellenden liep al luisterend naar deze verzen door de stad en liet zo zien dat Miguel Hernández 75 jaar na zijn dood nog geenszins vergeten is.

De Nederlandstalige bewoner of bezoeker van de Costa Blanca zal de naam Miguel Hernández misschien alleen kennen omdat er een straat, een plein of een Universiteit naar hem genoemd is. Maar het gaat hier om een bijzonder mens die heel tragisch aan zijn eind kwam en die het waard is om te herdenken. De herdenking vindt dan ook niet alleen in Orihuela plaats, ook op landelijk niveau is 2017 uitgeroepen tot herdenkingsjaar voor Miguel Hernández.Miguel Hernández Gilabert werd op 30 oktober 1910 in Orihuela geboren als zoon van een geitenfokker. Op school bleek al snel dat hij zich erg interesseerde voor lite­ratuur maar zoals zoveel kin­de­ren in die tijd, moest hij vroeg van school af om zijn kostje te ver­die­nen. Zijn werk werd het hoeden van een kudde geiten. Miguel hield echter zó van lezen dat hij veel moeite deed om boeken te pakken te krijgen. Die boeken nam hij mee de velden in, zodat hij, gezeten onder een boom en af en toe een blik werpend op de kudde, kon blijven lezen. Cervantes, Lope de Vega en andere grote auteurs waren in die jaren zijn le­raren op papier.Het duurde niet lang of Miguel begon zijn eigen gedachten op te schrijven, in de vorm van gedichten. En hij bleek talent te hebben want al in 1930 werd er voor het eerst een gedicht van hem ge­publiceerd in een lokale krant. Het gedicht viel zodanig in de smaak bij de lezers dat de uitgever om meer ge­dichten vroeg en al snel stond er elke week een gedicht van Miguel Hernán­dez in de krant. De jonge dichter liet zich inspi­re­ren door de kleur van de aar­de, de die­ren en de kruiden, de wer­kende boe­ren en andere landelijke tafe­relen. De schrijfsels van de ‘her­der-dichter’ waren zo bijzonder dat het niet lang duurde voor zijn bekendheid verder ging dan de provinciegrenzen en in 1933 verscheen zijn eerste dichtbundel: ‘Perito en lunas’ (maanexpert).Hernández reisde af naar Madrid om daar zijn geluk te beproeven. Hij vond er werk als redacteur maar was ook nog vaak in Orihuela te vinden, omdat hij inmiddels verliefd was geworden op zijn latere echtgenote, Josefina Manresa. De tweede dichtbundel van Hernán­dez, die in 1936 verscheen, bevatte dan ook veel liefdesgedichten.In Madrid legde Her­nández contact met andere dich­ters, zoals Federico Garcia Lorca, Pablo Neruda en Rafael Alberti. Hij leek op weg te zijn naar een succesvol car­rière als dichter maar toen brak in 1936 de Spaanse burgeroorlog uit. Hernández gaf zowel in het dagelijks leven als in zijn ge­dichten uiting aan een grote weerstand tegen onrecht en vrijheidsbeper­king. Hij schaarde zich dan ook bij de Republi­keinse legers. In de jaren erna streed hij op vele fronten maar af en toe wist hij nog even naar Orihuela te reizen, waar hij in 1937 met Josefina Manresa trouwde en later twee zoons verwekte.Toen de oorlog in 1939 gewonnen werd door de nationalistische legers van Fran­­­co, probeerde Miguel Hernández naar Portugal te vluchten. Aan de grens werd hij echter opgepakt en hij werd naar gevangenissen in achtereenvolgens Sevilla en Madrid ge­stuurd. Onverwacht werd hij toch weer vrijgela­ten maar toen hij naar Orihuela terugkeerde, werd hij opnieuw gearresteerd en in 1940 in Madrid ter dood veroor­deeld. Hij werd van de ene naar de an­dere gevangenis overgeplaatst en kwam in 1941 uiteindelijk terecht in het 'Reformatorio de Adultos' in Alicante, een soort werkkamp voor volwassenen. Daar kreeg hij tuberculose en op 28 maart 1942 overleed hij, slechts 31 jaar oud. Hij werd in Alicante be­graven.Gedurende de oorlogsjaren en ook gedurende de jaren in gevangenschap bleef Miguel Hernández schrij­ven. Al deze ge­dichten en zelfs enkele toneelstukken en stukken pro­za zijn later uit­ge­ge­ven. Ze vormen het geweten van de Spanjaarden die de burgeroorlog ac­tief hebben meegemaakt, een herinnering aan een periode die men lie­ver zou vergeten maar die niet vergeten mag worden.Hernández weet de lezer van nu nog steeds te raken door de een­voud, de emotie en de kwaliteit van zijn gedichten. Bovendien draagt ook zijn tragische lot, dat tot de verbeelding spreekt, eraan bij dat zijn werk nog steeds wordt uitgegeven. Miguel Her­nán­­dez blijft­ een voorbeeld voor velen omdat hij liet zien dat de geest van de mens vrij blijft, ook al zit zijn lichaam gevangen.Praktische informatieWie meer wil weten over Miguel Her­nández kan een kijkje gaan nemen in het Casa-museo Miguel Hernández aan de Calle Miguel Hernán­dez 73 in Orihuela. Het museum is gevestigd in het huis waar de dichter zijn jeugd doorbracht. Openingstijden: di-za van 10.00-14.00 en 16.00-19.00 uur, zo van 10.00-14.00 uur. De entree is gratis.Het graf van Hernández is te bezoeken op de algemene begraafplaats van Alicante.Of om met de dichter zelf te spreken:‘Para la libertad, sangro, lucho, pervivo....Porque soycomo el árbol talado que retoño, porque aún tengo la vida.’(Voor de vrijheid, bloed ik, strijd ik, houd ik stand....Omdat ik als de gesnoeide boom ben die opnieuw uitloopt, omdat ik nog in het bezit ben van ...
+