Wilt u reageren, stuur dan even een email naar info@deweek.net

En miljard


 
Het overgrote deel van de Spaanse politici zouden wel een eerzaam beroep hebben als ze wat snuggerder zouden zijn. Nu dat niet het geval is moeten er allerlei hulptroepen aangesteld worden om de dames en heren politici te behouden van al te grote blunders.
 
En zo ontstaat dan naast het al bestaande leger van ambtenaren de functie van asesor, adviseur.Daarbij snijdt het mes aan twee kanten. Enerzijds wordt voorkomen dat het publiek in de gaten krijgt dat de grote leiders niet al te bijdehand zijn en anderzijds kunnen ze hun vriendjes en relaties en/of de kinderen daarvan zo aan een mooie en veelal overbetaalde baan helpen.
 
Denkt u nou niet dat we het alleen over landelijke politici hebben. Op alle niveaus heeft de kaste hulp nodig. Dus deelstaat, provinciale en locale politici hebben hier asesores aangesteld. Weer typisch is dat niemand weet hoeveel van dit soort figuren er zijn in Spanje. De centrale overheid is verplicht dat bekend te maken, maar de lagere leiders kunnen gewoon hun gang gaan.
 
Een paar voorbeelden.De regering van de deelstaat Aragon heeft een asesor grafico, een adviseur voor grafische zaken, die met een salaris van 54.000 euro naar huis gaat. Madrid kent een technisch adviseur voor familiezaken, sociale dienstverlening en betrokkenheid van de bevolking. Diens adviezen kosten 61.500 euro per jaar. De gemeente Ourense heeft een politiek adviseur, zonder verdere omschrijving, met een jaarsalaris van 32.000 euro. De staatssecretaris van Financin heeft twee adviseurs. En voor communicatie en n voor parlementaire aangelegenheden. Beide jongens brengen per jaar 86.800 euro thuis.
 
Barcelona spant voor Frederick de kroon. Mevrouw Ada Colau, is daar de burgemeester met een uiterst linkse signatuur. En die hebben soms heel vooruitstrevende ideen. Of zou het het aantrekken van stemmen zijn? Hoe dan ook Barcelona heeft een heus gemeenteraadslid voor aangelegenheden betreffende feminisme, lesbiennes, homo-, bi- en transseksuelen. En die heeft weer behoefte aan advies, want van zoveel verschillende geaardheden kan men moeilijk verstand hebben. Uitgezonderd dan de aangetrokken adviseur terzake raison van 51.000 euro jaarlijks.
 
Naar schatting zijn er in dit land zon 20.000 asesores. Die, weer naar schatting, gemiddeld 50.000 euro per jaar verdienen. Ofwel deze wazige groep kost de Spaanse belastingbetaler jaarlijks n miljard euro.
 
Er is geen voorgeschreven sollicitatieprocedure voor deze adviseurs. Ze worden dus gewoon gekozen. Aangewezen zou een beter woord zijn. Evenmin is hun functie geregeld of omschreven. En natuurlijk hun salaris niet. Zo kan het dan ook gebeuren dat de eerder genoemde hulpjes van de staatsecretaris meer verdienen dan de Spaanse minister president, die het moet stellen van 79.000 euro per jaar.
 
En zo verdwijnt er jaarlijks naar schatting, want het kan heel goed nog meer zijn, n miljard uit de Spaanse schatkist voor tienduizenden oncontroleerbare banen.
 
En miljard of wel 1.000.000.000 euro. Dat is meer dan 27.000 per dag. Ruim 1.000 per uur.
 
Frederick heeft voor de hele politieke kliek een advies. En ook nog eens helemaal gratis.Gooi het hele zootje eruit, politici incluis. En paar techneuten en wat zakenlieden zouden dit land kunnen runnen.
 
Frederick Fluweel
 

En miljard


 
Het overgrote deel van de Spaanse politici zouden wel een eerzaam beroep hebben als ze wat snuggerder zouden zijn. Nu dat niet het geval is moeten er allerlei hulptroepen aangesteld worden om de dames en heren politici te behouden van al te grote blunders.
 
En zo ontstaat dan naast het al bestaande leger van ambtenaren de functie van asesor, adviseur.Daarbij snijdt het mes aan twee kanten. Enerzijds wordt voorkomen dat het publiek in de gaten krijgt dat de grote leiders niet al te bijdehand zijn en anderzijds kunnen ze hun vriendjes en relaties en/of de kinderen daarvan zo aan een mooie en veelal overbetaalde baan helpen.
 
Denkt u nou niet dat we het alleen over landelijke politici hebben. Op alle niveaus heeft de kaste hulp nodig. Dus deelstaat, provinciale en locale politici hebben hier asesores aangesteld. Weer typisch is dat niemand weet hoeveel van dit soort figuren er zijn in Spanje. De centrale overheid is verplicht dat bekend te maken, maar de lagere leiders kunnen gewoon hun gang gaan.
 
Een paar voorbeelden.De regering van de deelstaat Aragon heeft een asesor grafico, een adviseur voor grafische zaken, die met een salaris van 54.000 euro naar huis gaat. Madrid kent een technisch adviseur voor familiezaken, sociale dienstverlening en betrokkenheid van de bevolking. Diens adviezen kosten 61.500 euro per jaar. De gemeente Ourense heeft een politiek adviseur, zonder verdere omschrijving, met een jaarsalaris van 32.000 euro. De staatssecretaris van Financin heeft twee adviseurs. En voor communicatie en n voor parlementaire aangelegenheden. Beide jongens brengen per jaar 86.800 euro thuis.
 
Barcelona spant voor Frederick de kroon. Mevrouw Ada Colau, is daar de burgemeester met een uiterst linkse signatuur. En die hebben soms heel vooruitstrevende ideen. Of zou het het aantrekken van stemmen zijn? Hoe dan ook Barcelona heeft een heus gemeenteraadslid voor aangelegenheden betreffende feminisme, lesbiennes, homo-, bi- en transseksuelen. En die heeft weer behoefte aan advies, want van zoveel verschillende geaardheden kan men moeilijk verstand hebben. Uitgezonderd dan de aangetrokken adviseur terzake raison van 51.000 euro jaarlijks.
 
Naar schatting zijn er in dit land zon 20.000 asesores. Die, weer naar schatting, gemiddeld 50.000 euro per jaar verdienen. Ofwel deze wazige groep kost de Spaanse belastingbetaler jaarlijks n miljard euro.
 
Er is geen voorgeschreven sollicitatieprocedure voor deze adviseurs. Ze worden dus gewoon gekozen. Aangewezen zou een beter woord zijn. Evenmin is hun functie geregeld of omschreven. En natuurlijk hun salaris niet. Zo kan het dan ook gebeuren dat de eerder genoemde hulpjes van de staatsecretaris meer verdienen dan de Spaanse minister president, die het moet stellen van 79.000 euro per jaar.
 
En zo verdwijnt er jaarlijks naar schatting, want het kan heel goed nog meer zijn, n miljard uit de Spaanse schatkist voor tienduizenden oncontroleerbare banen.
 
En miljard of wel 1.000.000.000 euro. Dat is meer dan 27.000 per dag. Ruim 1.000 per uur.
 
Frederick heeft voor de hele politieke kliek een advies. En ook nog eens helemaal gratis.Gooi het hele zootje eruit, politici incluis. En paar techneuten en wat zakenlieden zouden dit land kunnen runnen.
 
Frederick Fluweel