Wilt u reageren, stuur dan even een email naar info@deweek.net

Papierkraam


 
Frederick heeft al jaren geschreven over de soms wonderlijke soms absurde bureaucratie in Spanje. Iedere ondernemer hier en met name de horeca-ondernemer kan u nachtmerries bezorgen van de serie eisen en verplichtingen waarmee u hier geconfronteerd wordt ten gevolge van uw onzalige idee  om hier een (horeca)bedrijf te beginnen. Pas als u een licencia fiscal (fiscaal nummer), een verblijfsvergunning, een openingsvergunning, een vergunning om een terras te mogen exploiteren, aanmelding bij de Seguridad Social van alle werknemers, vergunning voor het hebben van audiovisuele apparatuur, vergunning voor het plaatsen van een zonnescherm, een examen inzake hygiëne, contract voor aansluiting water, contract met de gasflessenleverancier, contract voor elektriciteit krijgt u misschien de licencia de apertura, de openingsvergunning, waar zonder u niet mag openen. Frederick heeft een kennis, die alle bovengenoemde papierkraam geregeld had behalve een vergunning voor het afspelen van muziek met de daarbij vereiste zgn. limitador, een apparaat dat automatisch het volume dimt als de muziek te hard staat. Kennis had de limitador weliswaar, maar die was niet van het juiste merk, het merk dat de techneut, die namens de gemeente de metingen verrichtte, leverde. Hetzelfde geldt voor de nieuweling, die hier als blijmoedige pensionado een huis gekocht heeft en besluit enige (of meerdere) bouwkundige aanpassingen aan te brengen aan zijn nieuwe stulpje. Die heeft nog nooit gehoord van een licencia de obra. En heeft ook geen idee van het verschil tussen een obra menor en een obra mayor. Maar daar komt hij gauw genoeg achter, want ongeveer ieder dorp heeft hier wel een mannetje die op zijn brommer door het dorp rijdt en noteert waar er een bouwafvalcontainer staat. En waar die staat wordt ongetwijfeld ge- of verbouwd. En daar is beslist een licencia, een vergunning voor vereist. Ontbreekt die, dan is het dubbel kassa: boete plus alsnog licencia aanvragen en betalen. U bent slim. U wilt niet aan het werk, u wilt geen bedrijf beginnen en u heeft ook geen behoefte aan verbouwingen. Maar u ontmoet een schone Spaanse (of een prachtige latino José), die uw hartje verovert. Ja, u raakt helemaal hoteldebotel en ….. wilt trouwen. In Spanje.Frederick zal een kerkelijk huwelijk even buiten beschouwing laten en zich beperken tot een gewoon burgerlijk huwelijk bij de vredesrechter. Daar moet u toestemming en met papieren aantonen dat u niet al getrouwd bent, dat u, als u eerder getrouwd geweest bent, u netjes officieel gescheiden bent  plus nog wat paperassen. Dan moet gedurende veertien dagen in de woonplaats van uw a.s. uw voorgenomen huwelijk gemeld worden, voor het geval iemand daar bezwaar tegen heeft. Dat geregeld, gaat het verzoek met bijlagen naar dichtstbijzijnde rechtbank. Die onderzoekt of de buitenlandse trouwlustige geen terrorist is of dat er geen schijnhuwelijk ter verkrijging van een verblijfsvergunning wordt opgevoerd. Dat duurt drie tot zes maanden. Dan trouwt u en gaat met uw nieuwe echtgeno(o)t(e) samenwonen, want dat is wettelijk verplicht in Spanje. Uw nieuwe partner gaat zich dan inschrijven in de, in dit geval, gemeente Altea. Hij/zij meldt zich met nagelnieuwe trouwboekje. En wordt naar huis gestuurd. Nodig is kopie paspoort of NIE van de buitenlandse echtgenoot, kopie eigen D.N.I. En ……… nee, geachte lezer, van uw leven had u niet kunnen raden dat u ook mee moet brengen het laatste betalingsbewijs van …… de basura, de gemeentelijke reinigingsdienst. Misschien om te checken of je de eventuele vorige partner netjes hebt opgeruimd.
 
Frederick Fluweel
 

Fiestas


 
Als er een groot volksvermaak is in Spanje, is dat wel de fiestas. leder excuus is goed genoeg om weer een feestje te bouwen.
 
Ieder dorp heeft zijn fiestas. En iedere stad en iedere deelstaat. En dan zijn er nog de landelijke feestdagen. Niet zoals in Nederland slechts één dag feest en dan achter in de middag een lullig vuurwerkje.
 
Het meest intensief zijn over het algemeen de dorpsfeesten. Daar wordt het hele jaar gespaard voor vijf dagen feesten. En omdat allemaal goed te organiseren wordt er wekelijks “vergaderd”. Dat zijn vergaderingen van korte duur die naadloos overgaan in een schranspartij van lange duur. Dat hele jaar sparen moet ook wel, want het kost een vermogen. Dure kleding voor de Moros y Cristianos, een stuwmeer vol drank en tot slot een vuurwerk, waar een vuurspuwende vulkaan trots op zou zijn.
 
Frederick kan zich er ieder jaar weer over verbazen. Dat komt misschien ook wel door zijn opvoeding. In het noordelijke gebied, waar hij opgroeide, gold: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.
 
Frederick slaat met verwondering gade hoe mensen, waarvan hij een serieuze indruk had, nu plotseling helemaal uit hun bol gaan. Vanwege een verkleedpartij.De humorloze bankdirecteur, die het hele jaar met geen mogelijkheid tot zelfs maar een glimlach is te verleiden, loopt opeens in een zwarte jurk, in het openbaar gearmd met andere mannen, lallend met een glas in zijn hand.
 
Nu kan dat gearmd lopen natuurlijk ook een kwestie zijn van het voortzeulen van een in kennelijke staat verkerende maat. Of men loopt in optocht, om de weg naar het café niet kwijt te raken. En zijn die mooie ingestudeerde pasjes misschien niet meer dan een camouflage voor het feit dat men niet meer in staat is normaal te lopen.
 
En dan die verkleedpartij. Vroeger deed je zoiets tussen je zesde en je tiende jaar. Daarna geneerde je je ervoor. Of zou dat verkleden te maken hebben met voorkoming van herkenning?
 
Het lijkt op carnaval. Men gaat vasten, indachtig het lijden van Christus, om vervolgens, verkleed natuurlijk, alles te doen wat Onze Lieve Heer verboden heeft. "Gij zult uw naaste liefhebben", wordt opeens letterlijk opgevat, want aan de buurvrouw mankeert niks.
 
Grappig is ook dat de meeste Spanjaarden er de voorkeur aan geven om Moro te zijn. Terwijl men de rest van het jaar afgeeft op de “moros”, doelend op Noord Afrikanen.Een beetje hetzelfde als racisten, die aan het strand liggen om bruin te worden.
 
Tot slot is er dan het vuurwerk, een oud heidens gebruik om de kwade geesten te verjagen. Aan de omvang van dat vuurwerk is te zien, dat er kennelijk een hoop te verjagen valt.
 
Fijne vakantie en tot september!Frederick Fluweel