Spanje

Aan de wandel met ‘de week’: Clot de Galvany

Ingeklemd tussen de enorme urbanisaties Arenales del Sol en Gran Alacant ligt het verrassende en niet heel bekende natuurgebied Clot de Gal­vany, waar u heerlijk rustig kunt wandelen en waar u bovendien bijzondere flora en fauna aantreft.Praktische informatie

Duur: twee opties, 1 uur of 2,5 uurMoeilijkheidsgraad: laagBeginpunt: Vanuit Alicante rijdt u via de N-332 langs de kust en kiest ten zuiden van de stad de richting Santa Pola.?Meteen daarna sorteert u rechts voor om linksaf te kunnen slaan naar Urbanova. U passeert Urbanova, houdt de richting?Arenales del Sol aan en daarna ‘Paseo Marítimo’, zodat u dicht langs de kust door Arenales rijdt. Bij het uitrijden van dit oord, tegenover de afslag Playa Carabassi en nét voor de helling naar Gran Alacant, ligt de entree naar Clot de Galvany.Vanuit Santa Pola komend, kunt u via San­ta Pola del Este helemaal langs de kust, onder de vuurtoren rijden totdat u uitkomt op een kruising tussen Gran Alacant en Arenales. Tegenover u is de ingang naar Clot de Galvany.Een derde optie is op de snelweg A-70 de afrit naar het vliegveld te kiezen en verder te rijden langs El Altet naar Gran Alacant. Hier slaat u af, u houdt vervolgens links aan richting de kust. Vlak voordat u bij het strand aankomt, ziet u de afslag naar Clot de Galvany (rond bord) aan uw linkerkant.U rijdt een stukje over een onverharde weg en komt dan bij een grote parkeerplaats.WandelingNaast de parkeerplaats ligt een picknickplek met tafeltjes en bankjes en aan het einde van de parkeerplaats ziet u een stenen gebouwtje. Dit is de ‘Aula de Naturaleza’. Misschien heeft u geluk en is dit informatiegebouwtje open maar men houdt zich zelden aan de openingstijden die ernaast vermeld staan en het is dus waarschijnlijker dat het centrum gesloten is. Maar heel erg is dat niet, want de routes in het park staan goed aangegeven.Rechts van het huisje ziet u een informatiebord met daarop de twee mogelijke routes, de korte (R1, rood op de kaart) duurt ruim een uur, de lange (R2, blauw) circa 2,5 uur.U wandelt door het hek naast het routebord en stuit even later op een ander hek, dat gesloten is. Zoals u echter ziet op de houten wegwijzer gaan zowel route 1 als route 2 voor het hek linksaf. Waar het picknickgedeelte vooral in het weekend veel mensen trekt, laat u deze drukte al na een paar minuten wandelen achter u. El Clot de Galvany ligt in een kuil tussen heuvels waarop de urbanisaties gebouwd zijn en waar het regenwater dat hier uit de omgeving naartoe stroomt, wordt opgevangen in meertjes. Al snel krijgt u dan ook het gevoel dat u in een soort groene oase loopt. U passeert duinen, granaatappelbomen en enkele heel grote eucalyptusbomen. Na vijf minuten kunt u linksaf slaan en een kijkje nemen bij een tweetal gerestaureerde bunkers. In het hele, 360 hectare tellende, natuurgebied staat een flink aantal bunkers. Deze bouwwerken maakten deel uit van de verdedigingslinie van Alicante tijdens de burgeroorlog.Als u om de bunkers heenloopt komt u weer op het doorgaande pad. U ziet veel groene plastic buisjes die jonge plantjes bevatten, de resultaten van een herbeplantingsproject dat in volle gang is.Na 20 minuten wandelen kijkt u uit over een meertje met riet.?Meteen daarna is er een splitsing waar u rechtsaf slaat. Het gaat nu omhoog maar het is niet steil. U passeert weer een bunker en twee uitkijktorens vanwaar u een mooi uitzicht heeft over het hele gebied. Door de droogte van het afgelopen jaar staat er in het middengebied van El Clot bijna geen water maar de aanwezigheid van riet en veel planten maken het landschap toch heel anders dan andere gebieden.Links naast de uitkijktoren gaat het pad verder.?Het is nu smaller en loopt omlaag. We hebben geluk dat in deze tijd van het jaar de salsola oppositifolia bloeit, een soort loogkruid, dat alleen aan de zuidelijke mediterrane kust voorkomt en dat een enorme overdaad aan papierachtige bloemen in geel, roze en paars tentoonspreidt die het landschap enorm opfleuren.Na 35 minuten wandelen door de stilte be­reikt u een T splitsing.?Voor de korte route gaat u hier linksaf, voor de lange rechtsaf. Als u de lange route kiest, loopt u over een breed pad, ziet af en toe een vliegtuig dalen of stijgen, hoort het geluid van stromend water en passeert een gebied met veel dennen. Voor een voetgangersingang vanaf de noordkant slaat u linksaf en loopt langs een hek. Achter het hek ligt een fris groen gebied, waarin koereigers rondstappen. Het pad gaat nu wat omhoog en leidt via trappen naar een idyllisch plekje met bankjes onder de bomen. Nog wat trappen leiden u verder omhoog.Na een uur wandelen bereikt u een T splitsing waar u linksaf gaat (wegwijzer R2). Even later kunt u weer een uitkijktoren beklimmen en Alicante en het vliegveld in de verte zien liggen. Bij de toren slaat u linksaf en u wandelt een stuk door een dennenbos. Omdat u zich nu hoger bevindt, is dit het enige traject waar er geluid te horen is van nabije wegen en vliegtuigen. Maar dat duurt niet lang.U bereikt opnieuw een T splitsing en slaat weer linksaf. De volgende uitkijktoren heeft qua landschap niet zo veel nieuws te bieden maar de hogere toren die 5 minuten later volgt wel. U ziet hier de gedeeltelijk drooggevallen meertjes met hun goudkleurige riet en een groot deel van het natuurgebied.Het pad loopt verder langs het riet en langs een mooi plekje met bankjes onder bomen. Ook hier is het doodstil. Na anderhalf uur wandelen bereikt u weer een splitsing. Rechtsaf gaat het naar twee bunkers en een zuidelijke voetgangersuitgang maar dat uitstapje voegt niet zo heel veel toe. Het vervolg van de wandeling (linksaf dus) leidt u langs drie vogel kijkhutten, die worden aangegeven met een wegwijzer met een oog. Omdat het middendeel droog is, is er in de eerste hut niet veel te zien en de tweede ligt midden in het riet. De derde vogelhut echter, die in het gedeelte ligt waar ook de wandelaars van de korte route zich weer bij ons hebben ge­voegd en waarvoor u even van de doorgaande route moet afwijken, is zeer de moeite waard. Gezeten in deze hut ziet u tientallen watervogels die vrolijk kwakend rondzwemmen. Ikzelf zag de wintertaling, de slobeend en natuurlijk de wilde eend en de meerkoet maar misschien heeft u geluk en ziet u de zeldzame witkopeend.U loopt terug naar de doorgaande route en komt even ...
+